پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
۲۵ شهریور ۱۳۹۸
پایتخت صنعتی ایران
یادداشت

پایتخت صنعتی ایران

Virtual editor
13 تیر 1396
بازدید: 593
نظرات: 0

ابوالفضل عباسی بانی:
همه ساله دهم تیر ماه رو بعنوان روز صنعت گردهم آمده ،جشن میگیریم و این روز را خشک و خالی به صنعتگران و کارگران زحمتکش!تبریک می گوئیم .
می دانیم اراک پایتخت صنعتی ایران از لحاظ گوناگونی محصولات صنعتی، نخستین، از لحاظ وجود صنایع مادر، دومین و به طور کلی چهارمین قطب صنعتی کشور محسوب میشود و بزرگترین تولید کننده تجهیزات انرژی کشور، بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم کشور ، بزرگترین معدن سولفات سدیم کشور در اینجاست و این صنعت 72 شهید تقدیم استقلال این مرز و بوم نموده ولی گویا این همه کفایت نمیکند تا صنعت و صنعتگر روی خوش ببیند.
بعنوان یک فعال کارگری و نایب رئیس جمعیت حاکم، این تنها سمن کارگری کشور عرض میکنم بیش از دوسوم جمعیت استان مرکزی تحت پوشش تامین اجتماعی و به دیگر سخن از قشر کارگر هستند یعنی 975 هزار نفر و همین نسبت اگر در مورد شهر اراک بیشتر نباشد قطعا کمتر نیست یعنی به جرأت می توان گفت بیش از 350 هزار نفر از جمعیت نیم میلیونی اراک از قشر کارگری بوده و اتفاقا بدلیل ارتباط صنعت با جامعه روز دنیا می توان ادعا نمود که این بخش از اجتماع ، از اقشار نسبتا برخوردار فکری جامعه هم محسوب می شوند و نمونه بارز آن شرکت بزرگ ماشین سازی اراک که از گذشته نماد صنعت کشور بوده و هرچند بعد از دوره طلائی اصلاحات فراز و نشیب بسیاری را پشت سر نهاد لیکن همچنان بعنوان یک صنعت پیشرو و مادرِ بخش بزرگی از صنایع کوچک کشور و بویژه استان مرکزی نقش آفرین بوده و برکسی پوشیده نیست که بسیاری از شرکت ها و کارخانجات کوچک و بزرگ فعلی مولود شرکتهایی چون ماشین سازی، آذرآب ،هپکو، کمباین سازی ، واگن پارس هستند که در گذشته علاوه بر رونق کسب و کار، مدل جدیدی از زندگی نسبتا برخوردار را به شهروندان اراکی هدیه نموده امروز اما چه روی داده که چنین شرکتهای بزرگی که علاوه بر تولید محصول تولید کننده (ایجاد کننده) شرکت های بزرگ و کوچک دیگری هم بوده اند، چنین گرفتار مصیبت شده اند و خانواده عزیزان کارگر دغدغه قسط و قرض دارند و شرکتهایشان دچار رکود و بیکاری شده ؟!
بر همگان روشن است که علت اصلی مشکلات پیش روی صنعت و البته سایر مشکلات مبتلابه جامعه فرآیند نادرست انتخاب یا انتصاب مدیران اجرائی بویژه در مورد شرکت های بزرگ می باشد که لازم است سازوکار انتخاب مدیران، نظام مند و حرفه ای شده تا سایه سیاست و حزبی گرایی از بخش صنعت منفک شده و صنعت فارغ از مسائل سیاسی و حزبی به اهل فن واگذار و در بستری مناسب و امن به امر مقدس تولید بپردازد .
بمنظور برون رفت از بحران فعلی صنعت بایستی در انتصاب مدیران ارشد و بالطبع مدیران میانی شرکت های تولیدی، شاخصهای حرفه ای و توانمندی مدنظر قرار گیرد تا دیگر شاهد اعتصابات و اعتراضاتی که این روزها شاهد آن هستیم نباشیم .
هرگز فراموش نمی کنیم که در دولت سابق علاوه بر تخریب اخلاق که تا چندین دهه قابلیت جبران ندارد و اقتصاد و اجتماع و سیاست و صنعت و …. ردپای شومی هم بویژه در کارخانجات نهادند که تبعات آن تا سالها گریبان گیرمان خواهد بود و آن هم اشتغال مزاحم بدین معنی که در شرکت فرضی الف افرادی را خارج از عرف و استاندارد شغلی بر صنایع و کارخانجات تولیدی تحمیل و بقول معروف پز ایجاد اشتغال دادند و بدلیل اینکه افراد تحمیلی از وابستگان و نورچشمی ها بودند لذا این افراد عمدتا در مشاغل ستادی تحمیل و تناسب صف و ستاد را در شرکت های تولیدی بهم زده و علاوه بر تحمیل نیروی کار مازاد، مناسبات پرسنلی را هم تخریب و موجبات ایجاد رخوت و نا امیدی در بین کارکنان فراهم آورده بدین صورت که کارگران فنی و ماهر و باسالها تجربه ، امروز خودرا با افراد نالایقی در مشاغل ستادی “بقول معروف زیر کولری” مقایسه نموده که نتیجه اش شده افت کمی و کیفی تولید در تمامی صنایع و اعتصابات کارگری عمدتا خاموش البته که همین ردپای شوم تا سالها قابلیت جبران ندارد لذا حتی با فرض عدم اشتغال منفی !(یعنی عدم ریزش اینگونه مشاغل)، ایجاد شغل در این بخش نخواهیم داشت پس لازم است پدیده شوم بیکاری در شهری که افتخار طلائی ترین دوره اشتغال را داشته بگونه ای مرتفع گردد که در نوشته دیگری راهکار ارائه خواهد شد.

Virtual editor
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*