پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
۲ مرداد ۱۳۹۸
سرنوشت من جنگ است!
استان مرکزی

گفتگوی اختصاصی عطریاس با مهدی محمدی، کارگردان نمایش «سفرنامه مرجان»

سرنوشت من جنگ است!

Virtual editor
27 آذر 1396
بازدید: 214
نظرات: 0

گروه فرهنگ؛ علیرضا مومنی: مهدی محمدی از تحصیل کرده ها و کاربلدان تئاتر استان است. دوره ای از استان کوچ کرد و حال نزدیک دو سال از بازگشتش می گذرد، کارنامه ی موفقی در بازیگری دارد و همچنین چندین نمایش را کارگردانی کرده است. عضو هیئت امنا انجمن نمایش استان مرکزی است و امسال اثر « بدن مقدس » از او در جشنواره فجر استانی پذیرفته شده و چند روزی است « سفر نامه مرجان » را در فرهنگسرای آئینه روی صحنه دارد. آنچه در پی می آید حاصل گفتگو با اوست.
سفر نامه مرجان از کجا شروع شد؟
من در پروژه تئاتری که یک سال است در اراک دنبال می کنم چند کار را تولید کردم از جمله یک نمایشنامه خانی از « دیوید ممت» و بعد از آن «بدن مقدس » که در تابستان اجرا رفت و برای جشنواره فجر تولید شده بود که خوشبختانه به فجر استانی راه پیدا کرد و این سومین متنی بود که امسال با توجه به نیاز گروه و هنر جو ها برای انجام پروژه فیزیکال و کمی متفاوت انجام دادیم. کاری کوتاه که بشود برای هنر جو ها یک کارگاه آموزشی قلمداد شود و به اجرای عموم برسد. از این جا بود که این متن انتخاب شد البته سفرنامه مرجان را سال 79 یا 80 و در دوران دانشجویی با شیوه اجرایی دیگری کارگردانی کرده بودم. امسال اما بعد از 16 سال این نمایش را با شیوه ای به روز تر و همکاری هنرجو های گروهم اجرا بردم.
گروه جوانی دارید و فکر می کنم تازه کار. لزوم تربیت هنر جو در تئاتر استان محسوس است چون خروجی دانشگاه های ما در حال حاضر به صفر رسیده و دانشگاه آزاد اراک که روزی بهشت دانشجو های هنر نمایش بود از بین رفته. چندین سال است که ما خروجی بازی گری از دانشگاه نداریم. در این میان خودتان را چقدر در تربیت این هنر جو ها موفق می دانی؟ کجای کار می لنگد؟ کجا نیاز است که افراد دیگری هم ورود کنند برای آموزش؟
هر گروه تئاتری که در هر جای دنیا ثبت می شود یک بخش از فعالیت هایش را به آموزش اختصاص می دهد و برای تولید نیروی انسانی مورد نیاز گروه تلاش می کند برای اینکه تئاتر همیشه نیاز مند نیروی انسانی بیشتر بدلیل تنوع آثار نمایشی و شیوه های اجرایی است. هر گروه باید آموزش را سر لوحه کار داشته باشد چون باید اندیشه های خود را انتقال دهد. هر گروهی با اندیشه ای فعالیت می کند و برای انتقال این اندیشه به مخاطب باید نیروی انسانی خود را با همان اندیشه تربیت کرده باشد. بازیگری که سالهاست با شیوه دیگری تئاتر کار کرده را چطور می شود وارد یک گروه متفاوت کرد و توقع کار اجرایی یک دست داشت. بنابراین اقدام به عضوگیری در گروه کردم و برای آنها برنامه آموزشی نوشتم. صد البته یک مشکل بزرگ در راه آموزش وجود دارد و این است که گفته شده هر شهری که در آن آموزشگاه تئاتر وجود دارد حق آموزش از انجمن نمایش آن شهر سلب شود. یعنی خارج از آن آموزشگاه ها نمی توان هنرجو تربیت کرد. یا باید آموزشگاه بزنم که پول فراوان و امکانات می خواهد یا باید در آموزشگاهی تدریس کنم که آموزشگاه متد خاص خودش را دارد.
پیش تر در مصاحبه ای که با رضا یونسفرد داشتم به این موضوع اشاره شد. این مشکلی است که همگی شما با آن دست و پنجه نرم می کنید،آیا حل آن به رایزنی با اداره کل ارشاد نیاز ندارد؟
این مسئله به قوانین مصوب وزارت ارشاد در خصوص حمایت از آموزشگاه ها مرتبط است که دلیل آن را می توان ورشکستگی آموزشگاه ها در صورت نبود هنرجو عنوان کرد.
کسانی که در استان ما آموزشگاه دارند همگی از دانش آموختگان و حرفه ای ها هستند. با اینها رایزنی کرده اید؟
فقط یک راه وجود دارد که گروه های ثبت شده می توانند آموزش داخلی داشته باشند. یعنی عضو گیری کنند و برای اعضای گروه آموزش بگذارند. این کاری است که من هم انجام دادم و تنها راه. منتها باز هم دوستان دلگیر می شوند و مسائلی از این دست. از اینها که بگذریم من تمام تلاشم تربیت هنرجو ای است که در حوزه های مختلف بهترین ها باشند. امسال هم بازخورد این موضوع را دیدیم و دو نفر از اعضای گروه در جشنواره استانی جایزه بازیگری دوم و سوم جشنواره را به خود اختصاص دادند و کل گروه کار خوبی اجرا کرد.
خداداد خدام در جایی نقل کرده بود که بزرگترین کاری که انجام دادی تربیت نیرویی است که حالا می شود به آنها اعتماد کرد. خودت چه نظری داری و چقدر خودت را موفق میدانی؟
من برای آموزش نیاز به یک مکان ثابت دارم. نیاز به امکاناتی دارم که بتوانم گسترده تر آموزش دهم.مراجعه برای کارگاه زیاد است.
در قالب ورکشاپ چطور؟
ورکشاپ های کوتاه 5 یا 6 روزه را می شود برگزار کرد ولی جوابگو نیست و مُسکن است. به نظرم آموزش باید در طول سال انجام گیرد. اگر من فقط یک آموزش سه ماهه به کسی بدهم و پولی بگیرم و بروم هنرجو کجابرود که به او کار بدهند. من دنبال اینم که هنرجو را به صحنه بیاورم و حالا بعد از چند تجربه اجرایی بتواند روی پای خودش بایستد. در این زمینه فکر می کنم تا حدودی موفق بوده ام.
این چندمین کار با موضوع جنگ از تو است؟
تمامی کارهایم با تِم جنگ است.
چرا؟ چه دغدغه ای داری؟ چه نیازی به پرداخت همیشگی به جنگ هست؟
مسئله جنگ از ورود انسان به این کره خاکی آغاز می شود. از هابیل و قابیل تا امروز و داعش و تروریسم، مسئله ای است که هر روز با آن درگیریم. در رسانه ها، در تلویزیون. همه زندگی مان را جنگ گرفته. برای فهم صلح باید جنگ را فهمید. دیالکتیک وجودی هر انسان جنگ است. ما با خودمان جنگ داریم. همین امروز ما چقدر جنگ بر سر صلح داریم. سرنوشت من با جنگ گره خورده است. در « سفرنامه مرجان» مسئله یک عشق وجود دارد. زنی با عشق به دنبال سر شوهرش میرود در جنگ و خودش تبدیل به یک جنگجو و آدم کش می شود. استحاله ای وجود دارد در انسان ها ازیک عاشق به جنگاور. برتولت برشت هم در « آدم آدم است » این مسئله را دارد. آدم همان آدم است اما گالیگی ماهیگیر به یک تک تیر انداز تبدیل می شود. همیشه این دغدغه را دارم.
این چندمین نمایشی است که خودت کارگردانی کرده ای؟
بیستمین اثر.
فکر می کنی که از چه کسانی تاثیر گرفته ای در این سالها؟
به خیلی ها مدیون هستم اما دکتر فرهاد مهندس پور بیشترین حق را به گردن من دارد. دکتر دلخواه و بسیاری از اساتید برجسته و فردی هم هست که اجراهایش روی من تاثیر زیادی داشته و ایشان سهیل پارسا هستند که الان در کانادا ساکن اند و دوستی که در حوزه تصویر پردازی و تجسمی به من کمک کرد استاد ابوتراب رضایی بودند.
*****
مهدی محمدی در حال انجام مقدمات اثر آینده اش می باشد و قرار است اثری پر بار و سنگینی را به نویسندگی عباس جمالی روی صحنه ببرد. اثری فیزیکال و دیجیتال که نیاز به امکانات فراوان دارد و امیدوارم که بتواند از پس مخارج تصاویر مجازی و سه بعدی بر بیاید و منتظر دیدن آن اثر هم هستم. به عنوان پیشنهاد فرهنگی گاهی تئاتر ببینید و بدانید تک تک تصاویری که روی صحنه مشاهده می کنید حاصل سالها تلاش گروهی است که بی چشمداشت هنرمند اند.

Virtual editor
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*