پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
23 آذر 1397
یادداشت

حزب چیست؟

سردبیر مجازی
27 فروردین 1397
بازدید: 124
نظرات: 0

حزب چیست؟

سرمقاله

محسن میرزایی ، فعال سیاسی

به طور کلی سیاست یکی از اساسی ترین و بنیادی ترین مفاهیم علوم بشری است به نحوی که از سیاست به عنوان علم برین یاد می‌شود. راه های کسب قدرت سیاسی در دوره های مختلف یک تشابه ذاتی داشته است. دسته بندی، گروه بندی و به تعبیری دیگر حزب گرایی. از روشهای کسب قدرت سیاسی که بگذریم در سال‌های منتهی به قرن هجدهم، بیشترین سهم را در انگلستان احزاب داشته اند. هرچند برخی گمان ها به سمت و سوی قدرت گروه‌های ذی‌نفوذ در کسب قدرت بوده است. سیاست مسلما به دنبال کسب قدرت است و افراد حاضر در صحنه رقابت سیاسی علاوه بر قدرت به دنبال ثروت نیز هستند. به این ترتیب بسیاری از مردان و زنان حزبی، افراد و گروه‌های ذی‌نفوذ در حوزه اقتصاد نیز هستند. به همین دلیل جامعه حزبی درصدد مبارزه دائمی جهت کسب قدرت و ثروت است. هر چند با رواج فضای مجازی و تکنولوژی های مدرن و کارآمد، زندگی انسان ثبت و شکل فردی به خود گرفته است، اما کماکان هیچ جانشین قدرتمندی در حال حاضر به جای احزاب در کسب قدرت سیاسی وجود ندارد. شرکت های چند ملیتی، کمپانی های بزرگ نفتی، خودروسازی و … در ظاهر ساختار جهانی دارند، اما عناصر تشکیل دهنده آنها از درون احزاب قدرتمند آمریکا، انگلیس، فرانسه و … می گذرد. در کشور ایران که موضوع بحث ما است نیز تحت تاثیر فضای بین الملل از دوره قاجاریه احزاب شکل گرفتند که در نهایت با همه ی ضعف و قدرتی که در برههه هایی از خود نشان داده اند اما باز هم احزاب توانسته اند در قدرت و ثروت سهم خود را داشته باشند. با تمام ایرادات که به دوره اولیه شکل‌گیری احزاب در ایران وارد است اما در آن دوره نیز احزاب (گروه‌های وارد در قدرت) با الگوبرداری از احزاب راست، قدرت خود را مستحکم نمودند و در این ایام احزاب چپ با تاسی از انقلاب بلشوییکی در جهت مقاومت در مقابل هیئت حاکمه هستند، اما با این وجود به علت تکثر روستانشینی در ایران و دور بودن مردم از تحصیلات آکادمیک و تجمع شهرنشینی فعالیت احزاب جنبه رسمی – دولتی گرفت به نحوی که بیشتر تجمع قدرت و ثروت در نهادهای نظامی و شبه نظامی دولتی بلوکه می‌شود. با پیروزی انقلاب اسلامی خاطرات افراد و گروه‌های موثر در پیروزی انقلاب از حزب رستاخیز که یک حزب دولت ساخته بود سبب شد از احزاب دولتی همچون حزب جمهوری اسلامی فاصله بگیرند و به تناسب دیدگاه‌ها سیاسی – اقتصادی شاهد دو گونه حزب راست و عموما احزاب با رویکرد سوسیالیسم هستیم. در نیمه‌های دهه هفتاد و رواج بیشتر شهرنشینی احزاب با رویکرد و استراتژی چپ و سوسیالیزم تکثر بیشتری به خود می گیرند اما متاسفانه بدیل سازی حاکمیت و فشار بر احزاب نوپا سبب شد که احزاب که تمرین علمی، دانشگاهی نداشتند و پشتوانه ضعیف اقتصادی آنها در اثر ترس تاریخی از مفهوم سیاست، احزاب قدرت واقعی و لازم را نداشته باشند. با این وجود دوگانه اصلاح طلبی – اصولگرایی که برآمده از انشقاق چپ و راست بین الملل و برخی از آیتم های ایران باستان بود از میان طیف پراکنده و ضعیف احزاب چپ و راست شاهد ظهور جریان سومی از احزاب مدرن با رویکرد و تئوری های سبک زندگی هستیم. هرچند احزاب سازی در اثر فشار دستگاه دولتی و وزارت کشور و نهادهای امنیتی به دنبال مثله کردن تجمیع قدرت از دستان احزاب به سمت دولت است، اما با این وجود احزاب همچنان کم رمق به راه خود ادامه می دهند.

سردبیر مجازی
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*