پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
29 مهر 1397
استان مرکزی

اعتراف کنید که زورتان به سازمان خصوصی سازی نمی رسد

سردبیر مجازی
11 اردیبهشت 1397
بازدید: 101
نظرات: 0

دردِ دل جمعی از کارگران هپکو با استاندار مرکزی:

اعتراف کنید که زورتان به سازمان خصوصی سازی نمی رسد

گروه اقتصاد ؛ زهره صادقی

گفتگوی اختصاصی روز کارگر امسال به کارگرانی اختصاص یافت که چند سالی است فریاد حق خواهی آنها از خیابانها و میادین شهر شنیده می‌شود.

آنها که یک عمر آبرومندانه بدون ایجاد خلل در نظم اجتماعی، چرخه اقتصادی جامعه را فعال نگه داشته اند ولی طی سال‌های اخیر،کابوس خصوصی‌سازی، ناقوس مرگ را به حیات صنعتی آنها به صدا درآورده است و قامت استوار و پرغرور هر یک از آنها را در مقابل خانواده و جامعه فراهم کرده است.

روزنامه عطر یاس در روز کارگر امسال،میزبان جمعی از کارگران هپکو بود که تاب ماندن در سنگر صنعت را از کف داده اند و نگاه آنها به حمایت دولت امید خیره مانده است تا شاید آنگونه شود که باید…

آنچه در پی می‌آید دردِ دل هپکویی ها با استاندار استان مرکزی، است؛آن ها چشم امید خود را به حمایت استاندار از کارگران دوخته اند تا در تاریکی صنایع واگذار شده،روزنه امیدی ایجاد نماید ..

آقای استاندار تکلیف ما را روشن کنید؛ هپکو همچون بچه کوچکی شده که وقتی چیزی به او قول می‌دهید چون آسیب بسیار دیده است نمی تواند زمان را تحمل کند؛ 4 ماه دیگر یا شش ماه دیگر برای او حکم 4 یا 6 سال دیگر را دارد؛ آنقدر انتظار بی سرانجام کشیده که دیگر نمی تواند تحمل کند شش ماه دیگر را؛

آقای استاندار تکلیف خود را با ما مشخص کنید؛شما که می گویی همه با ما هستند؛حتی رهبری با ما است؛وزیر با ماست؛نماینده ها با ما هستند؛خود شما هم که با ما هستید پس مشکل کجاست؟؟چرا اینقدر تاریخ مجمع عقب می افتد؟؟

طی یکی دو ماهه اخیر هیچکس احوالی از ما جویا نشد که روزگار را چگونه سپری کردی و احوال ما در شرکت بیکار چگونه است!!

چرا ما را به نقطه ای می رسانید که حقوقمان را در کف خیابان و در منظر عموم فریاد کرده و نظم جامعه را مختل کنیم؟!

با ما روراست باشید.رودرروی کارگر حرف بزنید یا حداقل اعتراف کنید و بگویید گره کار ما به دست شما باز نمی شود و زورتان به بالادستی ها نمی رسد؛ اگر همه مسئولان پشت و حامی ما هستند پس این ها را بیاورید پای میز مذاکره و تعهد بگیرید.مگر نه اینکه حضور نمایندگان ما به استیضاح وزراست؛چرا وزیر اقتصاد را به واسطه وضعیت نابسامان هزاران کارگر بلاتکلیف و بیکار استیضاح نمی کنید ؟؟چرا هیچکس زورش به سازمان خصوصی‌سازی نمی‌رسد؟حدس ما این است که به واسطه عضویت یک وزیر در هیات مدیره شرکت هپکو در سالهای 85 و 86 که هپکو خصوصی شد،وی به واسطه وضعیت نابسامان شرکت از هیات مدیره رفت و چون خود را طلبکار هپکو می دانست با ورود یکی از بستگان خود به عنوان مالک هپکو،مطالبات خود را میلیاردی از حساب هپکو برداشت کرد و هپکو اینگونه به زمین خورد.

چرا باید صنعت پرچم دار خاورمیانه قربانی و دستخوش روابط خانوادگی و دوستانه وزرا و روءسا شود؟!

پای وزیری در میان است که نامه ها و اسناد مطالبات کارگران هپکو پشت میز می ماند و وارد چرخه پیگیری نمی شود.

اکنون هپکو کم و بیش فعال است اما چرا مصوبه هپکو مبنی بر تزریق 50 میلیارد اعتبار که بارها توسط مسئولان و مدیران ارشد کشوری و استانی بر آن تاکید شده اجرایی نمیشود تا هپکو به روزگار پررونق گذشته برگردد؟!

چرا شرکتی که هنوز روی پا هست و حداقل فعالیتی دارد حمایت نمی‌شود؟

ما تعیین تکلیف می خواهیم که اگر کسی می‌خواهد برود برود؛او که می‌خواهد بماند بماند و آن کسی هم که می‌خواهد حقش را از کف خیابان بگیرد تکلیف خود را بداند.

اصلا ما صاحب نمی‌خواهیم.ما فقط می خواهیم هپکو به شرایط رونق گذشته برگردد.

آخرین صحبت استاندار در سفر اخیر معاون سیاسی وزیر کشور به استان مرکزی در بازدید از هپکو این بود که تا 5 ماه آینده خبرهای خوبی از هپکو شنیده می‌شود.

جناب استاندار، 5 ماه زمان زیادی برای این صنعت بیمار است و ممکن است با از دست دادن زمان،هپکو دیگر قابل احیا نباشد؛چراکه اکنون نفس های معکوس را شماره می کند.

شرکتهای وارد کننده جایگزین شرکتهای تولیدکننده شده‌اند و هپکو مشتریان خود را از دست داده است؛ اگر زودتر به داد این صنعت بحرانی نرسید نابودی محض را در یکی از بزرگ ترین واحدهای صنعتی استان مرکزی در کارنامه خود ثبت می کنید.

آقای استاندار یکی از بزرگترین مشکلات هپکو این است که اگر وضعیت شرکت به همین منوال ادامه یابد،سختی کار کارگران زحمتکش و با سابقه بالای 30 سال این شرکت حذف شده و با پایین ترین حدِّحقوق و بدون سنوات بازنشسته می شوند.

بیکاری و طلاق در چندسال اخیر،آمار اعتیاد را حدود 30 درصد در میان خانواده هپکویی ها افزایش داده است که این معضلات اجتماعی،تبعات جبران ناپدیر اجتماعی،اقتصادی و فرهنگی برای جامعه به همراه دارد و برای جبران خسارات وارده آن به جامعه،مبالغی بالاتر از مصوبه هپکو باید هزینه شود. همکاران رتبه دار ورزشی در شرکت هپکو اکنون با متارکه خانواده های خود و اعتیاد شدید در بیکاری محض به سر می برند و سرنوشت نافرجام هپکو،سرنوشت بدتری برای این افراد در جامعه رقم زده است.

سردبیر مجازی
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*