پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
27 مرداد 1397
اجتماعی

دولت به جای صنایع ورشکسته به صنایع دستی توجه کند

سردبیر مجازی
20 خرداد 1397
بازدید: 47
نظرات: 0

به بهانه روز جهانی صنایع دستی؛

دولت به جای صنایع ورشکسته به صنایع دستی توجه کند

  • گروه جامعه، شایسته سلامی

 

صنایع دستی، راوی و حکایت کننده صنعت و هنر گذشتگان و بیانگر ذوق هنری مردم هر کشور است. آفرینش های هنری یک مرز و بوم، نشانه ذوق و سلیقه مردمان آن سرزمین است و در عین حال می تواند جنبه ها و جهات دیگری را که مربوط به زندگی روزمره و حیات اقتصادی و فرهنگی یک کشور است به منصه ظهور برساند. از روزگاران گذشته و از سالهای بسیار کهن و دور، کشور ایران نامی آشنا در حوزه صنایع دستی بوده است و به عنوان یکی از مراکز و قطب های مهم در این خصوص مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. آثار و شواهد به دست آمده از سده های گذشته و از تاریخ تمدن باستان و دوران اسلامی در نواحی کهن این مرز و بوم، نشانگر این امر است که این سرزمین یکی از سکونتگاه های اقوام و انسان های مختلف بوده و مردمان آن با روح لطیف از دیرباز با ذوق و قریحه هنری آشنا بوده اند. این کشور زادگاه و خواستگاه تولد، رشد و توسعه هنرهایی است که نشانگر فرهنگ غنی و پرمعنای مردمان آن بوده است. ایران به واسطه تبلور هنرهای اصیل که ساخته و پرداخته دستها و ذهن هنرمندان خویش است، همواره معرف خصوصیات بارز و شاخص هنر و تمدن کشورمان در داخل و خارج از این مرز و بوم است. امروزه در کشور ما هنرمندان و صنعتگران بسیاری در حوزه صنایع دستی فعالیت می کنند و با تلاش بی وقفه خود در پی رشد، توسعه و تعالی هنرهای اصیل سرزمین خود می باشند.
در این میان و در کنار رشد و تعالی هنرهای اصیل ایرانی و دست آفریده هایی از جنس صنایع دستی، باید به این موضوع نیز اندیشید که هنرمندان این عرصه جدای از ذوق و قریحه ای که در این خصوص دارند، باید درآمدی را نیز کسب کنند تا بتوانند با عرضه محصولات خود و فروش آنها، این هنر اصیل را به مردم شناسانده و معرفی نمایند و نیز از این طریق به امرار معاش بپردازند.  نمایشگاههای صنایع دستی به عنوان جلوه گاه دست آفریده های هنرمندان این عرصه می تواند در این خصوص بسیار تأثیرگذار باشد. برگزاری نمایشگاه های صنایع دستی از مهمترین عواملی است که می تواند این هنر ماندگار را به همگان معرفی کند و به عنوان راهکاری اساسی در مقوله عرضه محصولات هنری، گره گشا باشد.

فضای مجازی نیز فرصت مناسبی برای معرفی صنایع دستی و هنرهای ناشناخته ای است که از آفرینش دست نشأت می گیرد. در این میان استفاده از فضای مجازی برای فروش اینگونه محصولات به‌ عنوان راهکاری کارآمد مدتی است که مد نظر مسئولان و فعالان این حوزه قرار گرفته است و به‌ تازگی اخبار خوبی در این حوزه به گوش می ‌رسد. از بازار صنایع دستی صدای پای فضای گسترده ای با نام الکترونیک به گوش می‌رسد و تاقچه‌ های فضای مجازی، به مغازه های فروش این هنر اصیل تبدیل شده‌اند. آمار و ارقام موجود نیز این نکته را تأیید می‌کند. چنانکه بر اساس آمار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بیش از 170 سایت اختصاصی خرید و فروش اینترنتی محصولات صنایع دستی شناسایی شده است. سایت ‌های بسیاری نیز هستند که به‌ صورت متفرقه در این زمینه فعالیت می ‌کنند. رویکرد فروش اینترنتی در حوزه صنایع دستی یک اقدام مثبت ارزیابی می شود و باید سازوکارهایی ایجاد شود تا بتوان سرمایه گذاران را در این خصوص تشویق و هدایت کرد تا فعالان این عرصه بتوانند در راستای فروش اینترنتی صنایع دستی فعالیت های گسترده ای داشته باشند.
در این خصوص می توان با اعطای تسهیلات بانکی به این سرمایه گذاران، آنها را در جهت ایجاد چنین فضاهایی برای فروش اینترنتی دست آفریده های هنرمندان صنایع دستی سوق داد و مشوقی خوب برای این فعالان بود. چنانچه این امر می تواند بازتاب گسترده ای در حوزه عرضه و فروش صنایع دستی باشد. این امر یک رکن اساسی است برای اینکه از این راه بتوان دروازه های بازارهای جهانی را به روی دست آفریده های هنری و همچنین هنرمندان صنایع دستی باز کرد و راه ورود این حوزه را به بازارهای جهانی باز کرد.
تأمین منابع مالی یکی از مهمترین موضوعات بر سر راه توسعه تجارت الکترونیک در حوزه عرضه و فروش صنایع دستی است و به واسطه همین امر است که هنوز هم در جامعه ما سنت ها بر بازارهای صنایع دستی حکومت می‌ کنند. بانک‌ها به جای تأمین منابع مالی و حمایت از فروشگاه‌ های مدرنی همچون فروشگاه ‌های اینترنتی، سرمایه را از بازارها جمع کرده و در اختیار صنایع بزرگتری مانند خودروسازان قرار می ‌دهند. اما هنوز هم شرکت‌ هایی هستند که در این خصوص سرمایه‌ گذاری انجام می ‌دهند. سرمایه‌ گذاران حوزه های آنلاین‌ عرضه و فروش صنایع دستی در مورد مهمترین مشکلات زیرساختی تجارت الکترونیکی و جایگاه این نوع کسب و کار در برنامه‌ های دولتمردان می‌ گویند که زیرساخت کسب ‌و ‌کارهای اینترنتی در معنای زیرساخت نرم‌ افزاری و سخت ‌افزاری و شبکه‌ ای به همت وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات در کشور مهیا شده است و بر سرعت توسعه زیرساختهای فنی کشور در این راستا افزوده است. شاید به همین دلیل است که هزاران سایت و سرویس تجارت الکترونیکی فارسی از نظر زیرساخت فنی با مشکلات اساسی مواجه نبوده ‌اند.

در واقع مهمترین مشکل توسعه تجارت الکترونیکی در حوزه صنایع دستی، ضعف زیرساختهای حقوقی و اجرایی و برنامه‌ های تسهیل ‌گری و حمایتی در بخش دولتی و همچنین فقدان منابع مالی و انسانی و اجتماعی لازم در بخش خصوصی است. انتظار می رود دولتمردان به‌ جای بعضی صنایع ورشکسته، به صنایع دستی به عنوان یک صنعت سودآور و موفق توجه کنند تا اقتصاد غیرنفتی ایران از مسیر عرضه و فروش صنایع دستی با همت تجارت الکترونیکی جایگاه شایسته خود را در اقتصاد جهانی بازیابد.
میزان سرمایه‌گذاری لازم برای راه‌ اندازی یک کسب و کار اینترنتی خرید و فروش صنایع دستی، متناسب با حوزه تخصصی، مدل و طرح تجاری، ابزار و نیروی انسانی از چند صد هزار تومان تا بیش از یکصد میلیارد تومان تخمین زده می شود. این سرمایه‌گذاری برای کسب‌ و کارهای نوپا سنگین است. اما مسیر دیگر در این حوزه، حرکت چابک علاقه‌ مندان تجارت الکترونیکی در حوزه فروش صنایع دستی با حداقل امکانات تخصصی و صرف میلیونها تومان منابع شخصی است. البته در این میان شرکت‌ های سرمایه ‌گذاری نیز روی بعضی سایت‌ های موفق سرمایه‌ گذاری ‌های کلان انجام داده ‌اند.
یک کسب‌ و کار دارای توجیه اقتصادی در حوزه تجارت الکترونیکی حوزه صنایع دستی نیازمند حداقل ‌های هویت حقوقی مانند مکان و ثبت حقوقی و مدل کسب و کار و طرح تجاری و نظام مالی و حسابداری و سازمان اداری عمومی و امثال آن است. اما مهمترین سرفصل‌ هزینه در کسب ‌و کارهای اینترنتی در حوزه عرضه و فروش صنایع دستی، شامل نیروی انسانی فعال در امور اجرایی، مدیریتی، فنی، پشتیبانی و محتوایی است.

هزینه تأمین امکانات نرم ‌افزاری و سخت ‌افزاری و شبکه ای نیز تنها بخش کوچکی از هزینه ‌های فعالیت در فضای مجازی است که بسیاری از فعالان فضای مجازی تنها با تأمین آنها وارد تجارت الکترونیکی می ‌شوند.
مهم‌ترین ریسک‌ های سرمایه ‌گذاری در حوزه تجارت الکترونیک صنایع دستی، شامل فقدان حمایت مؤثر از سرمایه خارجی، عدم امکان توسعه تجارت الکترونیکی به بازار جهانی، هزینه‌ های سنگین بازارسازی و بازاریابی و تبلیغات و برندینگ، کمبود نیروی انسانی متخصص و کارآمد و قابل اعتماد و ضعف زیرساختهای مکمل تجارت الکترونیکی می باشد.

در حال حاضر تخصص تجارت الکترونیکی صنایع دستی در بازارهای نوین، همان وضعیت اقتصاد در بازار سنتی را دارد. در واقع فعالان و نخبگان تجارت الکترونیکی این دست آفریده های هنری نه تنها از فارغ ‌التحصیلان رشته تجارت الکترونیکی نیستند، بلکه در اکثر موارد ویژگی کارآفرینی و تجارب و دانش مدیریت و سرمایه‌گذاری، عامل موفقیت آنها بوده است. باید این نکته را هم اضافه کرد که مهم‌ترین آسیب حوزه تجارت الکترونیکی صنایع دستی در واقع همان آسیب دیگر حوزه‌های اقتصادی یعنی مداخله دولت است. این مداخله و تصدی ‌گری و متولی ‌گری دولت، به یک میدان برای رقابت با بخش خصوصی و ایجاد موانع برای فعالیت های  تجاری این بخش تبدیل شده است.

سردبیر مجازی
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*