پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
23 آذر 1397
اجتماعی

برای تهیه دارو باید از هفت خوان  رستم عبور کنیم

سردبیر مجازی
24 آبان 1397
بازدید: 39
نظرات: 0

در گفتگو با بیماران دیابتی مطرح شد

برای تهیه دارو باید از هفت خوان  رستم عبور کنیم

گزوه جامعه : شایسته سلامی

دیابت از آن دسته بیماری هایی است که تأمین داروهای آن با توجه به هزینه های بالایی که دارد، همواره بیماران خود را با مشکلات فراوانی روبرو می کند. از یک سو بیماران دیابتی اگر بخواهند چه از مسیر دولتی و چه از مسیر بازار آزاد داروهای خود را تأمین کنند، باید با مشکلات و معضلات بسیاری دست و پنجه نرم کنند و از سوی دیگر داروخانه ها به خاطر حاشیه سود پایینی که داروهای دیابت برای آنها به همراه دارد، چندان میل و رغبتی برای تهیه و توزیع این داروها ندارند. به همین بهانه با تعدادی از بیماران دیابتی به گفتگو نشسته ایم و در پایان علت را از مؤسس و مسئول فنی داروخانه دکتر آذربانی جویا شده ایم.

مسئله اصلی در توزیع داروهای بیماران دیابتی است

یکی از بیماران دیابتی گفت: آن چیزی که تحت عنوان کمبود داروهای بیماران دیابتی مطرح می شود وجود ندارد، بلکه مسئله اصلی در توزیع داروهای بیماران دیابتی است. برای مثال زمانی که به داروخانه ای مراجعه می کنیم و تقاضای داروی خاصی را داریم، داروخانه اظهار می کند که داروی مورد نظر را ندارد. زمانی هم که به مسئولین مربوطه، دانشگاه علوم پزشکی و سایر دستگاه های اجرایی ذیربط مراجعه می کنیم، پاسخی که دریافت می کنیم نشان از عدم توزیع مناسب دارو دارد.

بیمار دیابتی دیگری اظهار داشت: معضل اساسی در فرایند توزیع دارو این است که مشکلات متعددی در این مسیر ایجاد شده است. یکی از مهمترین مشکلاتی که وجود دارد این است که زمانی که یک فرد دیابتی اقدام به تهیه دارو می کند، باید هفت خوان رستم را برای تهیه آن دارو طی کند و پشت سر بگذارد. ابتدا باید بتواند نسخه تأیید شده تهیه نماید و بعد از آن باید نسخه تأیید شده را به پزشک عمومی نشان داده و پزشک عمومی نیز این نسخه را مهر و امضاء نماید و نسخه جدید به بیمار ارائه دهد تا بتواند به داروخانه مراجعه کرده و دارو را دریافت نماید. هنگامی هم که به داروخانه مراجعه می کنیم، داروخانه نسخه تأیید شده را بررسی می کند و بعد از آنکه تأیید بیمه را دریافت کرد، دارو را در اختیار بیمار مبتلا به دیابت قرار می دهد. این روند در داروخانه بیش از نیم ساعت طول نمی کشد، اما زمانی که داروخانه خلوت باشد. اگر داروخانه شلوغ باشد که قاعدتاً بیشتر از این زمان به طول خواهد انجامید. بسیاری از داروخانه ها این روند را انجام نمی دهند و برای مثال در سطح شهر اراک شاید حدود 3 تا 4 داروخانه وجود داشته باشد که این روند را انجام می دهند. سایر داروخانه ها می گویند به علت آنکه این روند، بسیار زمان بر است و مجبوریم تا از وقت سایر مشتریان استفاده کنیم، انسولین را تهیه و توزیع نمی کنیم.

یکی دیگر از بیماران دیابتی عنوان کرد: انسولین های NTH و رگولار را تنها داروخانه های دولتی و تأمین اجتماعی تأمین می کنند و همه بیماران می توانند به آنها دسترسی داشته باشند. اما بسیاری از بیماران دیابتی از انسولین های قلمی استفاده می کنند که این انسولین ها باید طبق روند نظام پزشکی توزیع شده و در اختیار بیمار قرار داده شوند که اگر بخواهیم آنها را از مجرای دولتی تهیه نکرده و به صورت آزاد خریداری کنیم باید هزینه های بسیار گزافی را بپردازیم. هزینه های تهیه داروها به صورت آزاد حدوداً 500 هزار تومان تا یک میلیون تومان است و متغیر می باشد. تا قبل از مهرماه سال جاری که فرایند گرانی دلار را تجربه کردیم، قیمت داروها بسیار متغیر شد و باعث شد تا بیماران دیابتی با پرداخت هزینه های بسیار بالا داروهای خود را دریافت کنند. هنگامی که برای تهیه و خریداری دارو به داروخانه مراجعه می کردیم با پاسخ هایی مانند بسته بودن سایت و تأمین نشدن دارو از سوی شرکت های بیمه، مواجه می شدیم. بیمار دیابتی که نمی تواند به خاطر گران شدن قیمت داروها، تأمین نشدن دارو از سوی شرکت های بیمه ای و بسته بودن سایت، دارویی را که یک داروی معمولی نیست و با جانشان سر و کار دارد، تهیه و خریداری نکنند. نرسیدن انسولین به بسیاری از بیماران دیابتی ممکن است جانشان را به مخاطره بیندازد. از سویی دیگر بسیاری از بیماران دیابتی چنین پول های گزافی را در اختیار ندارند که بخواهند داروهای خود را تهیه نمایند و همواره باید با دغدغه های مربوط به تأمین هزینه های داروهای خود دست و پنجه نرم کنند.

حاشیه سود پایین علت کمبود داروهای بیماران دیابتی به خصوص انسولین است

دکتر سیاوش آذربانی مؤسس و مسئول فنی داروخانه دکتر آذربانی در این خصوص گفت: انسولین های قدیمی مانند انسولین های NTH و رگولار همچنان مانند سابق در داروخانه ها موجود هستند و بیماران دیابتی برای دریافت این نوع از انسولین ها مشکل خاصی ندارند. موضوعی که وجود دارد این است که در حال حاضر بیماران دیابتی برای تهیه و خریداری کردن انسولین های قلمی با مشکلات متعددی مواجه هستند. در این خصوص باید به این موضوع اشاره کرد که انسولین های قلمی جزء کسری های بازارهای دارویی نیستند و تنها عامل کمبود آن در بازار ناشی از حاشیه سود بسیار پایینی است که این نوع دارو برای داروخانه ها دارد. یکی از موضوعات اساسی این است که 90 درصد از هزینه های انسولین های قلمی را شرکت های بیمه ای تأمین می کنند. هنگامی که یک داروخانه با شرایط بیمه ای موجود انسولین را در اختیار بیماران قرار می دهد باید 90 درصد از هزینه های این داروها را از طریق شرکت های بیمه ای دریافت کنند. این در حالی است که همواره بازگشت سهم شرکت های بیمه از هزینه های انسولین ها با روند 10 ماه و حتی یکساله روبرو است. هنگامی که داروخانه ها باید آنقدر انتظار بکشند تا هزینه های خود را بابت تأمین انسولین ها و داروهای خاص بیماران دیابتی پس از یک روند طولانی 10 ماهه تا یکساله، باز پس گیرند و دریافت کنند، تمایل کمتری برای تأمین این داروها از خود نشان می دهند و با حاشیه سود پایینی که برایشان دارد کمتر چنین ریسکی را انجام می دهند. داروخانه ها انتظار دارند که برای تأمین داروهای بیماران دیابتی با حاشیه سود بسیار کمی که دارد، سهم شرکت های بیمه ای را در اسرع وقت و یا حداقل در مدت زمان یک تا دو ماهه دریافت کنند، نه آنکه بخواهند ماه های طولانی را انتظار بکشند تا ببینند که شرکت های بیمه ای چه زمانی قصد دارند تا سهم خود را پرداخت نمایند. باید به این نکته نیز توجه داشت که تأخیر شرکت های بیمه ای در پرداخت سهم خود از هزینه های داروها، باعث خواهد شد تا به خاطر نوسانات بازارهای ارزی، ارزش پولی سرمایه های داروخانه ها بسیار کاهش یابد و از هر لحاظ به ضرر آنها باشد.

دکتر آذربانی افزود: بحث مالیات هایی که به داروهای خاص بیماران دیابتی و به ویژه انسولین ها تعلق می گیرد نیز یکی دیگر از عواملی است که باعث می شود تا داروخانه ها رغبتی برای تأمین و توزیع این داروها نداشته باشند. چرخه اقتصادی انسولین ها به شکلی است که نسبت به سود دریافتی حاصل از تأمین و توزیع آنها، مالیات بیشتری به این داروها تعلق می گیرد. سود حاصل از تأمین و توزیع انسولین ها 3 درصد است در صورتی که باید بابت این داروها 5 درصد مالیات پرداخت کرد و این امر باعث شده تا حاشیه سود کمتری برای داروخانه ها داشته باشد و همین امر بهانه ای است تا داروخانه ها برای تأمین و توزیع انسولین ها و یا حتی سایر داروهای خاص بیماران دیابتی، تمایلی از خود نشان ندهند. در این میان به خاطر نظام مالی موجود بین داروخانه ها، شرکت های بیمه و مجموعه امور مالیاتی، تنها بیماران دیابتی هستند که ضرر می کنند و مشکلات بسیاری را برای این بیماران ایجاد می کند. زمانی که بیماران دیابتی با شرایط موجود نمی توانند انسولین های قلمی را تهیه و خریداری کنند مجبور هستند با نظر پزشک دوباره به سمت انسولین های قدیمی مانند انسولین های NTH و رگولار برگردند که تزریق این انسولین ها به شکل سنتی انجام می گیرد و مشکلات خاص خود را به همراه دارد.

وی ادامه داد: داروهایی مانند متفرومین به خصوص در دوزهای 500 و 1000 میلی گرم، نیز یکی از داروهای خاص بیماران دیابتی است که در حال حاضر بسیار کم شده است و جزء کسری های بازارهای دارویی محسوب می شود. نمونه های خارجی و برندهای معروف آن بسیار کم است و به ندرت یافت می شود و حتی نمونه های ایرانی آن نیز جزء کسری های بازارهای دارویی است. این دارو نیز علیرغم آنکه تحت پوشش بیمه ای است، اما بسیار نایاب شده است و حتی مسئولین داروخانه ها نیز علت کمیاب شدن این داروها را نمی دانند. در مورد داروهای کم یاب و نایاب شدن داروهای خارجی شاید بتوان دلایل منطقی اعم از وجود تحریم ها، مشکلات گمرکی و عدم واردات داروها ارائه داد، اما در میان حتی داروهای روتینگ ایرانی و داخلی نیز کم یاب و یا حتی نایاب شده اند که متأسفانه این موضوع هیچگونه توجیه منطقی ندارد. شاید یکی از دلایلی که برای کم یاب و یا حتی نایاب شدن داروهای ایرانی و داخلی بتوان عنوان کرد، این است که مواد اولیه و متریال بسیاری از داروهای ساخت داخل و ایرانی، از خارج از کشور وارد می شود و علت های مختلفی برای عدم واردات مواد اولیه و متریال این داروها وجود دارد.

سردبیر مجازی
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*