پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
۲۵ شهریور ۱۳۹۸
اتحاد شاعران با «وزن دنیا»
استان مرکزی

اتحاد شاعران با «وزن دنیا»

Virtual editor
28 خرداد 1398
بازدید: 463
نظرات: 0

وزن دنیا، رسانه شعر ایران به مدیر مسوولی پوریا سوری رونمایی شد

اتحاد شاعران با «وزن دنیا»

 

گروه جامعه: شایسته سلامی
در سالهای پیش رو بی شک نشریات کاغذی آرام، آرام به خاطرات هم سن و سالان ما تبدیل خواهند شد و نهایتاً نسخه هایی معدود از آرشیو آنها در کتابخانه دلسپردگان بوی کاغذ و کلکسیونرها باقی می‌ماند. در این میانه یک خبر جدید علاقه مندان به این نشریات را تکان داد‌؛ مجله ای با شعار رسانه شعر ایران متولد شد. «وزن دنیا» نشریه ای تخصصی در حوزه شعر است که توسط گروهی از روزنامه نگاران که عمدتاً خود شاعر هستند، منتشر شد. این نشریه ادبی با تکیه به این موضوع که هرگاه در تاریخ معاصر ایران نشریات ادبی توان بازکردن جای خود را در سبد مطالعاتی جامعه به دست گرفته اند، توانسته اند رویداد های اجتماعی شگرفی را پی ریزی کنند، شکل گرفته است. در این میان دست اندرکاران این مجله از توان رسانه های روز و تولیدات مولتی مدیا در به دست آوردن اقبال مردمی غافل نبوده اند و با بسترسازی صفحات فضای مجازی و وب سایت این مجله را از یک نشریه کاغذی صرف به رسانه ای چند بخشی با محوریت شناخت تمامی پتانسیل جریان های ادبی ایران بدل کرده اند. در ادامه مصاحبه مجملی را با پوریا سوری، شاعر، روزنامه نگار و نویسنده به عنوان مدیرمسئول، صاحب امتیاز و عضو شورای سردبیری «وزن دنیا» می خوانید.

مانیفست و چرایی شکل گیری این نشریه چیست؟

در واقع حاصل یک ایده روزنامه نگارانه بود که از سالها قبل آن را پرورانده ام. از زمانی که در روزنامه فرهیختگان صفحه ای را با نام صفحه «چاپ اول» در روزهای شنبه هر هفته منتشر می کردم و ستونی را با نام «وزن دنیا» هر هفته در آن می گنجاندم. از همان ابتدای شکل گیری این صفحه که تا یکصد هفته ادامه پیدا کرد، شعر ایران در آن منتشر می شد. از همان دوران این ایده در ذهن من جای گرفت و این آرزو را تشکیل داد که  روزی بتوانم نشریه ای را منتشر کنم که تمام آن شعر باشد. با توجه به اینکه  طی سالهای متمادی هیچگونه رسانه ای را ویژه شعر در ایران نداشته ایم، همواره در مدت تمام این سالهایی که از عمر روزنامه نگاری من می گذرد، این فکر درون من شکل گرفت که یک روز نشریه ای منتشر شود که رسانه شعر ایران باشد و بتواند شعر ایران را پوشش دهد. به هر جهت بعد از چندین سال این فرصت ایجاد شد که مجوزی برای انتشار نشریه «وزن دنیا» بگیرم و مقدمات آن را با همکاری برخی دوستان پشت سر گذاشتیم و خدا را شاکریم که این نشریه منتشر شد.

قبل از اینکه مدیرمسئول چنین نشریه ای باشید، در گذشته شعر می گفتید و اشعارتان را هم خواننده های مختلف کار کرده اند و هم در فضاهای متعدد منتشر شده است، به عنوان یک شاعر نظر شما در خصوص اینکه شعر ایران چه نیازی به یک رسانه دارد، چیست؟ آن هم در روزگاری که فضای مجازی در همه ابعاد اجتماعی جامعه، سایه انداخته است؟

بالاخره فعالیت های رسانه ای و ژورنالیستی، همواره نیاز به یک منبع دارد. حتی فضای مجازی را که نگاه کنید، به هر صورت منابع اصلی آنها خبرگزاری های مختلف هستند. به شخصه اصالت را در خبرگزاری ها و رسانه های رسمی می دانم، تا اینکه بخواهم به فضای مجازی اعتماد کنم. فضای مجازی شامل، هم اخبار صحیح و هم اخبار ناصحیح می باشد. به نوعی فرایندهای ژورنالیستی را که در مسیر یادگیری ها و فعالیت های خودمان فراگرفته ایم، در فضای مجازی اتفاق نمی افتد. چرا که با توجه به اتمسفر فضای مجازی، هر شخصی می تواند فعالیت رسانه ای انجام دهد. بنابراین واقعاً حضور یک مجله تخصصی برای حوزه ای که هنر ملی ایرانی ها محسوب می شود، بسیار جای کار دارد و شاید خیلی پیش تر از این ها باید اتفاق می افتاد. البته به این معنا نیست که اصلاً رخ نداده است، در دوره های مختلف اتفاق افتاده، اما عموماً ایده نشریاتی که منتشر شده اند  مقداری با ایده «وزن دنیا» متفاوت است. نشریاتی که پیش از این تلاش کرده اند که در حوزه شعر یا حوزه ادبیات حضور داشته باشند، این بوده است که یا به صورت جُنگ منتشر شده اند که هم شعر و هم داستان را در خود جای داده است و یا اینکه نشریاتی بوده اند که در حوزه ادبیات فعالیت می کرده اند و ممکن بوده که یک قسمتی از فضای خود را به شعر اختصاص دهند. برخی نیز همان مجلات عمومی فرهنگی هستند که در حال حاضر منتشر می شوند و در بعضی از گروه های نشریه ای فعالیت می کنند و یا اینکه در رسته های کاری ادبی منتشر می شوند. اما در مجموع هیچکدام از اینها مشخصاً به شعر نمی پردازند. البته چندین نمونه نیز بوده که نشریه ای کاملاً شعر بوده و منتشر شده است، اما باز هم تفاوتی که با این نشریه دارد، در وجه ژورنالیستی آن است. به این معنا که تعدادی شاعر به دور یکدیگر جمع شده بودند و یک نشریه منتشر کرده اند. اما به هر حال «وزن دنیا» این تلاش را کرده تا جدای از آنکه چند نفر که علاقمند به ادبیات و یا شعر هستند و فعالیتی را انجام می دهند، بتواند وجه ژورنالیستی این فرایند و آنچه را که به عنوان آداب رسانه ای می شناسیم، به نوعی رعایت کند و فعالیت در خور توجهی را انجام دهد. به تبع در دوران سختی قرار داریم، اما به شخصه عقیده دارم در این دوران نشریات تخصصی اگر به صورت حرفه ای و دقیق منتشر شوند، قابلیت آن را دارند که فضای خود را باز کنند و به یک رسانه مرجع تبدیل شوند.

فکر می کنید «وزن دنیا» چه جایگاهی در شعر ایران می تواند داشته باشد و چه تأثیری بر روی شعر روز و آینده ایران می تواند بگذارد؟

صحبت های بسیار بزرگی را ارائه نمی دهم که بگویم قرار است تأثیرات بسیار گسترده و عمیقی بر روی شعر ایران داشته باشیم، چرا که شعر از تمامی این صحبت ها و ادعاها بزرگتر است. اما طبیعتاً با توجه به اینکه هدفگذاری «وزن دنیا» را به گونه ای قرار داده ایم که رسانه شعر ایران باشد و به نوعی هر آنچه در فضا و اتمسفر شعری و این کهکشان بزرگی که از ترانه تا اشعار سپید و مدرن داریم، قرار است در آن پوشش داده شود، تلقی ما این است که بعد از یک دوره انتشار که می تواند در حدود 6 تا 12 شماره باشد، به  مرجعی تبدیل شود که بسیاری از شعرای جوان تر را به جامعه شعری معرفی کند، بسیاری از رخدادهای ادبی را پوشش دهد. در نهایت تأثیرگذاری آن به گونه ای باشد که مردم با شعر بیشتر آشتی کنند و بتوانند اشعار خوب را در «وزن دنیا» مطالعه کنند، شعرایی را پیدا کنند که بتوانند با اشعار آنها ارتباط برقرار نمایند و به رونق دوباره شعر در میان هنرهای ایرانی کمک کنند.

در شماره اول این نشریه، قسمتی را گنجانده بودید که اتفاقاٌ بسیار چشمگیر بود و «شعر استان ها» نام داشت و از 11 استان در این قسمت، اشعاری به چاپ رسیده بود. این اشعار چگونه به دست شما می رسد؟ آیا این اشعار تنها از شعرایی است که در پایتخت جمع شده اند و به آنها دسترسی دارید و یا اینکه در خود استان ها با آنها ارتباط دارید؟

ایده این نشریه یک ایده غیرتمرکزگرایی است و به دنبال این است که شعر استان ها و به خصوص شعر انجمن ها و شهرهای کوچک را منتشر کند. این نشریه مدلی که دارد به گونه ای است که در هر شماره در تعداد حدود 150 صفحه ای که به فضای شعری می پردازد، 12 قسمت را در خود جای داده است و در این 12 قسمت، یک قسمت شعر استان تهران است، یک قسمت با نام «آن سوی مرزها» اشعار شعرایی به چاپ می رسد که در خارج از ایران زندگی می کنند و در 10 قسمت نیز با نام «شعر استان ها» اشعار شعرای 10 استان دیگر به چاپ می رسد. به دنبال این موضوع هستیم که در هر فصل انتشار این نشریه که حدود 3 شماره می باشد، یک دور شعر کشور را و اشعار منتخبان هر استان را در آن منتشر کنیم و مرور نماییم. به طور مشخص نیز سعی کرده ایم یک شبکه سازی را ایجاد کنیم و همچنین تلاش کرده ایم که در هر استان چندین نفر را به عنوان افراد معین، مشخص کنیم و از آنها خواسته ایم که استعدادهای شعری و شعرای جا افتاده و شاخص هر استان را به ما معرفی کنند و نمونه آثار آنها را جمع آوری نمایند. به طور مشخص از همان شعرایی که در اتمسفر آن استان زندگی می کنند، در صفحات این قسمت اشعاری را چاپ می کنیم. به این موضوع کاری نداریم که یک شاعر اهل یک استان است، اما سالها در استان دیگری زندگی می کند. تنها مسئله این مهم است که در کدام استان سکونت دارد و محل سرایش اشعارش در همان محل سکونت وی باشد، به عنوان شاعر همان استان معرفی می شود. «وزن دنیا»  پروژه ای است که شدیداً از تمرکزگرایی دوری می کند و به دنبال این است که تمامی استان ها را و تمامی قالب های شعری را ببیند.

ممکن است در خصوص سایر قسمت های شماره اول این نشریه، توضیحاتی را ارائه بفرمائید؟

یکی از فرایندهایی که سعی و تلاش کرده ایم از آن دوری کنیم این است که از جُنگ شدن بپرهیزیم، به این معنا که  کشکولی تهیه کنیم و هر مطلبی را که به دستمان می رسد، در آن منتشر کنیم، اینگونه نیست. این موضوع مصداق آن نیست که سایر نشریات چنین فعالیت هایی را انجام می دهند، اما عموماً در حوزه ادبیات مطالب وارد بسیار زیاد است که اعم از مقاله، نقد، معرفی کتاب، شعر، داستان و … می باشد.

در «وزن دنیا» برای هر بخش برنامه خاص خودمان را داریم، به این معنا که تحریریه نشریه با استفاده از ظرفیت ها و پتانسیل های خود اشعار را سفارش می دهد، آنها را انتخاب می کند، البته اشعار ارسالی را نیز بررسی می کند و اگر شعری از کیفیت لازم برخوردار باشد، آن را به مجموعه شعرهایی که سفارش داده است، اضافه می کند. در حوزه پرونده های جانبی نیز چندین دسته را فعلاً مشخص کرده ایم که در این چندین دسته، 3 بخش آن را در شماره اول نشریه لحاظ کرده و به آنها پرداخته ایم. یک بخش اینکه به نوعی به تاریخ شعر ایران برمی گردد که برای مثال به سرگذشت «نیما یوشیج» و به بازخوانی تأثیر این شاعر پس از 6 دهه که از درگذشت وی می گذرد، پرداخته ایم. یک بخش اینکه به شعرای مهجور و شعرایی که در یک دوره ای حضور داشتند، اما به ناگاه غیب شده اند و اثری از آنها وجود ندارد، پرداخته ایم. در این شماره «هوشنگ بادیه نشین» شاعر گیلانی را مطرح کرده ایم که در دهه 40 آوازه بسیاری پیدا کرد و همپای با «یداله رویایی» جلو می آمد، اما به یکباره با خبر مرگ وی در سال 1352 به فراموشی سپرده شد. البته یکی از نکات جالب در رابطه با «هوشنگ بادیه نشین» این است که علی رغم آنکه خبر مرگ این شاعر در سال 1352 در تمامی رسانه ها پیچیده شد، وی در این سال فوت نکرده و در حدود سال 1358 درگذشته است. نکته جالب دیگر در خصوص این شخصیت این است که یکی از کتاب های وی حدود 40 سال پس از درگذشت وی در سال 1394 منتشر شده است. در خصوص مباحث مربوط به معرفی کتاب نیز، معرفی کتاب های زیادی را نخواهیم داشت و عموماً کتاب هایی که در یک دوره تأثیرگذار بوده اند و باعث شدند که راجع به آنها بحث و جدل های مثبت و منفی و یا موافق و مخالف شکل بگیرد، مورد هدف ما هستند که در شماره اول به معرفی کتابی از «علیرضا آبی» که جایزه «شعر شاملو» را در آخرین دوره ای که تاکنون برگزار شده است، از آن خود کرد، به آن پرداخته ایم و نظرات موافق و مخالف را پیرامون کسب این جایزه توسط وی بررسی کرده ایم. این موارد پرونده هایی است که در این شماره به آنها پرداخته ایم. البته حوزه هایی دیگری را نیز داریم که در شماره های بعدی به آنها خواهیم پرداخت و قالب های جدیدی را در حوزه پرونده هایی که در مورد آنها فعالیت می کنیم، خواهید دید.

شماره بعدی این نشریه در چه تاریخی منتشر می شود؟

به دنبال آن بوده ایم که هر ماه «وزن دنیا» را به چاپ برسانیم و منتشر کنیم و هنوز هم در پی این هدف هستیم. منتها با توجه به اینکه تولد این نشریه با خردادماه و تعطیلات آن مصادف شد، تصمیم گرفتیم که شماره بعدی را در تاریخ اول مردادماه منشتر کنیم. به این جهت که این نشریه بتواند در درجه اول مخاطبان خود را پیدا کند و با توجه به اینکه برای شماره اول نشریه زحمات بسیاری کشیده شده است، بتواند به دست مخاطبان خود برسد.

 

Virtual editor
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*