پایگاه خبری روزنامه عطریاس پایگاه خبری روزنامه عطریاس
۲۵ آذر ۱۳۹۸
شرط بندی روی بازی باخته
اجتماعی

شرط بندی روی بازی باخته

Virtual editor
23 آبان 1398
بازدید: 171
نظرات: 0

شرط بندی روی بازی باخته

 

شورای سردبیری

پس از 16 سال بلاتکلیفی در اجرای پروژه مرسوم به 55 متری در اراک که بنا بود میدان ولیعصر را با تخریب صدها واحد مسکونی و تجاری به پل فرنگی متصل کند، خبر لغو پروژه با پیگیری های مستمر شهروندان و اعضای شورای پنجم شهر در تابستان 98 رسانه ای شد اما هنوز چند ماه از این خبر نگذشته بود که حلاوت این پیگیری ها به تلخی گرایید چراکه  11 آبان ماه 98 با تصویب کمیته فنی استانداری مرکزی طرحی جدید با عنوان 24 متری جایگزین پروژه پیش گفته شد.

برای درک بهتر زمان ها و فرصت های تلف شده در 55 متری دو مثال کافی است. از لحاظ بُعد اقتصادی، زمانی که این پروژه آغاز شد قیمت دلار 830 تومان بود و زمانی که لغو شد 14000 هزار تومان. به لحاظ بُعد جمعیتی نیز جمعیت  شهر از 400 هزار نفر در سال آغاز به حدود 540 هزارنفر در سال 98 رسید.

همین دومثال حاکی از عدم امکان سنجی نامناسب پروژه و از سوی دیگر عدم توان مدیران حاکم بر شهر و استان در اجرای طرح بود. به هر روی با پیگیری های شهروندان و شورای شهر پنجم این پروژه لغو شد اما ریشه آن باقی ماند. این ریشه نه در کف شهر که در پشت میزهای تصمیم گیری بود. برای شناسایی این ریشه باید به جستجو در میان مدیرانی پرداخت که از ابتدا و یا میانه طرح دخیل در امر تصمیم گیری بودند. به گمان نگارنده از مدیرانی که در زمان آغاز پروژه دخیل و تاثیر گذار بوده اند، اکنون فردی بر راس کار نمانده اما 2 نفر از تصمیم گیران اصلی پروژه که بلاشک از میانه راه به عنوان مدیران عمرانی و شهرسازی در زمانبر شدن پروژه تاثیر گذار بوده اند کماکان در راس تصمیم گیری و حتی اعمال قدرت در جهت دهی هستند. از قضا همین دو مدیر اکنون بانیان و حامیان اصلی همین پروژه جدید 24 متری هستند و با توجه به جایگاهشان در معاونت عمرانی استانداری مرکزی، اکنون ریشه های باقیمانده 55 متری هستند که با طرح جدید در حال رشد و نمو اندیشه خود هستند. طرحی که از همان ابتدا با مخالفت مردمی ترین پایگاه تصمیم گیری یعنی شورا و شهرداری روبرو شد.

ساعاتی پس از انتشار خبر تصویب پروژه 24 متری، شورای شهر با انتشار نامه ای رسمی مخالفت خود را با این طرح اعلام کرد اما از عزم معاونت استانداری و موضع گیری ها در این زمینه چنین برمی آید که اتفاقی جدید همچون سال 82 در حال وقوع است.

گرچه معاونت عمرانی نیز دلایلی همچون تقویت معابر ارتباطی شرقی و غربی را با اجرای این پروژه مطرح می کند اما مشکل اساسی پیش از پروژه ها استوار است و آن اندیشه تصمیم گیرانی است که کماکان در زمینی سوخته و باخته به دنبال اجرای طرح هایی هستند که اصولا قابلیت اجرای آنها مورد مناقشه است.

سوی دیگر ماجرا نیز شهروندانی هستند که قریب 6 هزار روز در تب تند 55 متری سوختند و در کمال ناباوری طومارها در حمایت از مسوولان نوشتند که ماهیاتا با لغو پروژه شرایط را به روز نخست (سال 82) برگرداندند!

همان ریشه ها اکنون و مجددا پیش لرزه ای را به زندگی قسمتی دیگری از شهروندان وارد می کنند و چنان طنازانه در خصوص سهل بودن انجام پروژه سخن می گویند که گویی پروژه 55 متری را مسوولانی دیگر طرح کردند و مسوولانی دیگر اجرا نکردند! یک جستجوی ساده در اینترنت در خصوص “آغاز به کار پروژه 55 متری” صدها نتیجه را شامل بر “به زودی آغاز خواهد شد” عیان خواهد کرد که هیچکدام رنگ واقعیت نگرفت.

حال نیز در ابتدای مسیر ماراتنی قرار داریم که 16 سال پیش نیز بر ابتدای آن ایستادیم و در نهایت نیز “باختیم”، اکنون نیز شواهد پیداست که به زور تصمیم گیران مجددا در همین ماراتن شرکت خواهیم کرد و مجددا … .

پرواضح است هرآنچه در این مسیر کسب کنیم اعم از پیروزی یا فضاحت، تنها و تنها نتیجه رفتار 2 ریشه پیش گفته است. تجربه سال های پیش حاکی است که تصمیم گیرانی محدود، یک بازی را آغاز می کنند و پایان آن را رها.

Virtual editor
روزنامه نگار

ارسال نظر

پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.

قوانین ارسال نظر
  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*